One man can make one woman hate all men. Het waren lang mijn woorden in een song gezongen door R Kelly (ironisch)… Overlevingsmechanisme!
Overlevingsmechanismen zijn automatische, onbewuste reacties van je brein en zenuwstelsel om je te beschermen tegen fysieke of emotionele pijn, stress en gevaar.
Leven in twee werelden, het maakte me erg lastig, het was zelfs ontzettend moeilijk.
De ene wereld was licht en de andere donker.
Smoorverliefd versus doodongelukkig.
Smoorverliefd zijn op Frits en er alles aan doen om maar bij hem te zijn. Om dat gevoel van gezien worden te ervaren, liefde te voelen, liefdevolle aandacht te krijgen.
En wat ging ik ver, ik betrok mijn collega’s erbij, had ze gevraagd voor me te liegen. Een vriendin een script gegeven, wat te zeggen als ze de vraag van partner kregen. Een vriendin met wie ik openhartig erover sprak, om raad gevraagd, want was het juiste om te doen? Ze probeerde het me in te laten zien.
Ging ik proberen om mijn ongelukkige relatie met partner weer wat leven in te blazen?
Ja, er zijn ook kinderen, wat doe je die aan? Riep het stemmetje in mij, was dat wel het stemmetje in mij? Of werd het mij aangepraat?
Het werd mij in ieder geval luidkeels bevestigd door partner, allerlei voorbeelden werden herhaaldelijk, manipulatief, erbij gehaald, hoe beschadigend het voor de kinderen zou zijn om te scheiden. Hoe lang ze er last van zouden hebben. Dat kinderen in het algemeen jaren lang nog de wens hadden dat beide ouders weer bij elkaar zouden komen, na een scheiding…En dan komen we op het feit wat ons in de kerk aangepraat word.
Het is ok om tijdelijk met iemand door het leven te gaan,…Het is goed voor de mens om te leren van een persoon en na die geleerde les door te gaan… Alles werd er bijgehaald om mij maar te overtuigen om te kiezen voor, voor mijn gevoel het donkere, weg bij het licht. Liefde is voor altijd, ware liefde…is oneindige liefde.
Maar! Stel ik hier nu de vraag,… Hoe beschadigend is het voor de kinderen en ook voor mijzelf geweest om te blijven in een toxische relatie.
Mensen komen en mensen gaan. Je hebt de vrije keus om te zeggen, “dank je wel” dat je op mijn pad bent gekomen, ik heb geleerd en het is tijd dat de trein zonder jou verder reist. Zodat er een ander weer bij je in de trein kan stappen om je wat te leren.
Partner werd heel erg bezitterig en controle freakerig. Dat gaf mij weer een beklemmend gevoel! Hij werd de “hoofdinspecteur” van het ontrafelen van mijn gedrag. Zo dacht hij, en ik geloofde hem. Kreeg een neus voor mijn obsessieve gedrag; alleen maar bij Frits te willen zijn. Doorzag mijn leugens, controleerde mijn telefoon, hield in de gaten wanneer ik online was… Ik werd partner zijn obsessie. Ik voelde me een slecht mens.
Ik wilde maar een ding en dat was naar Frits toe. Liefde. Ik wilde liefde voelen. Ondanks de uitgesproken beloftes het te eindigen met Frits naar partner toe, bleef ik Frits opzoeken. Het waren loze beloftes, beloftes om de goede orde, gewenst gedrag tonend, niet de confrontatie aan durven gaan.
Er was mij in de kerk geleerd dat er een taboe heerste om te scheiden, vreemdgaan was uit den boze en ook daar speelde partner tactisch op in.
Hij manipuleerde mij. En ik?
Ik liet het gebeuren wilde het juiste doen, was mezelf al enige tijd kwijt, ergens onderweg verloren. Ben een ras echte pleaser.
Mij werd aangepraat dat ik -volgens partner- ongezond was, niet goed bij mijn hoofd was. In gesprekken waar hij me toe dwong om me te openen, wat toch al niet veilig voelde, kwam vaak een relaas aan woorden, vuurde hij woorden op mij af, vroeg hij me in boosheid en frustraties te reageren terwijl ik al lang en breed dichtgeklapt was, me met geen mogelijkheid meer kon bewegen, hij had me denkbeeldig vastgenageld. En ik kon als reactie op den duur alleen maar huilen.
En dat maakte hem nog kwaaier, kreeg het gevoel dat ik er niet mocht zijn, met mijn emoties.
Er werd niet naar mij geluisterd, er werd een spraakwaterval aan woorden afgevuurd, en wanneer ik wat terug zei, woorden van waarde, werd er niet geluisterd, de ‘waarom’ vraag die me werd gesteld was altijd verwijtend.
Waarom ik de dingen deed die ik deed, waarom ik en hij legde er voor de zoveelste keer er weer een verwijt in, …Er was geen oprechte belangstelling, geen open houding om mij werkelijk proberen te begrijpen. Alles behalve een luisterhouding. En als hij me aan het huilen had, hij drukte net zolang op de zere plek,… wilde hij me troosten, en ik liet het toe,..
Hoe? Passief, eenzijdig, wilde natuurlijk ook dat de sfeer goed was, maar ik gaf niet mijn oprechte liefde aan hem,… ik deed de dingen die ik deed om te overleven. Als een pop gevoelloos, slap liet ik me knuffelen.
En dit raakt me nu enorm, dit besef, dat ik op het moment van schrijven in tranen uitbarst. Een realisatie momentje, want….
Ik gaf hem seks om hem rustig te krijgen, dat was ik er weer van af,… drie minuten seks,.. gevoelloos, dat was lang genoeg, had ik hem op afstand.
Het doet me denken aan het stockholm syndroom…Het stockholmsyndroom is een psychologisch verschijnsel waarbij een slachtoffer sympathie, begrip of een positieve emotionele band krijgt met een gijzelnemer, misbruiker of onderdrukker in een situatie met een grote machtsongelijkheid
Wilde alles behalve me verbinden met die man,… want het was geen liefde wat ik voelde,… er werd macht misbruikt, ik werd onderdrukt, klein gehouden, werd aangepraat dat ik niet deugde dat er flink wat steekjes los zaten bij mij,…Verbaal geweld. Emotioneel geweld. Emotioneel misbruik en dus ook seksueel misbruik. Hij wist dat in te zetten, want wanneer ik hem wel eens afwees, begon hij te zuchten. Hij kon als geen ander in de slachtofferrol gaan zitten. En voelde ik me rot, schuldig…En vaak kreeg hij me wel weer zover…
Stockholm syndroom
Overlevingsmechanisme: Het is geen officiële psychiatrische diagnose, maar een onbewuste psychologische reactie om te overleven in levensbedreigende of traumatische omstandigheden.
Positieve gevoelens: Het slachtoffer gaat de dader verdedigen, de kant van de dader kiezen of zelfs gaan geloven dat de dader goede intenties heeft.
Cognitieve dissonantie: Het brein kan de tegenstrijdigheid ("deze persoon bedreigt mij, maar is soms ook aardig") niet verwerken en lost dit op door de dader te idealiseren of de situatie goed te praten
I did it al!
Eén man kan een vrouw kapot maken. En er voor zorgen dat ze niet makkelijk weer een man toelaat. Zelfbeschermingsmechanisme.
Het hield me op de been die periode om me verliefd te voelen, om te dagdromen over Frits, het verlangen was groot. Met valentijnsdag kreeg ik via via nog een lief kaartje met een knuffelbeer erop. Zijn laatste poging om mij voor zich te winnen. Ik denk dat ik blokkeerde dat ik niet de zekerheid voelde, er was angst, blijven in een situatie wat je kent, voelt veilig…, eruit stappen is moeilijker. Mentaal zat ik opgesloten in een kooi wat een toxische relatie was.
Frits leek zover weg, hij had me gevraagd niet weer contact op te nemen als hij een relatie zou hebben, of ik dat kon doen, en dat had ik hem beloofd. Ik denk een week later liet hij me weten, op Facebook dan, dat hij een relatie had. Dat gaf mij de bevestiging van hetgeen wat partner over Frits had uitgesproken. Frits was doorgegaan. Ik was niet speciaal. Zo dacht ik.
Het heeft me lange periode gekost om in te zien dat ik in een toxische relatie zat. Wat de rollen waren van beide partijen.
Zes jaren later na die liefdesaffaire werd ik verliefd, op een vrouw. Dat en nog wat werd mijn redding. Partner ging het gevecht niet aan met een vrouw, met Frits was hij op zijn teentjes getrapt, werd hij jaloers en onzeker, een minderwaardigheidscomplex. Partner heeft het me nooit verteld, maar ik weet hij had allang op dat moment een affaire, hetgeen waar hij me maar van bleef beschuldigen en gebruiken om mij in een hoekje te zetten deed hij zelf!
Hij gaf direct aan te willen scheiden toen hij begreep dat ik verliefd was op een vrouw. Het was J. mijn tweeling ziel.
Omdat een narcist, zo heb ik geleerd, zijn grootste angst verlatingsangst is en bang is om alleen te zijn. Wilde hij me 13 jaar geleden niet laten gaan, hield die angst hem in de greep,… Nu hij iemand had,… Kon ik uit die gevangeniskooi stappen.
Vertelde hij de buiten wereld dat ik weer verliefd was, weer niet goed functioneerde en weer ziekelijk deed,… Het lag aan mij, hij stapte in de slachtofferrol, negatief over me uiten tegen vrienden collega’s en familie…
Ik was het die weer vreemdgegaan was was zijn tekst,…
Zag ik mezelf bevrijden!
‘En denk maar niet dat ik je weer terug neem!”… Was zijn opmerking. Zijn schop na!
Met vreugde en gevoel van loskomen waren mijn sinische woorden met kracht;
‘Dat wíl ik ook helemaal niet!’
Ik was zo blij, ik kon eindelijk uitstappen! Een hele grote zware last viel van mijn schouders,… Van een beklemmend gevoel naar vrijheid! Nog steeds niet werkelijk kunnen zien in wat voor benarde situatie/ relatie ik zat.
Overlevingsmechanismen zijn automatische, onbewuste reacties van je brein en zenuwstelsel om je te beschermen tegen fysieke of emotionele pijn, stress en gevaar.De 4 basisreacties
Vechten: Je wordt boos, defensief, eisend of probeert controle te houden.
Vluchten: Je trekt je terug, vermijdt situaties, sluit je af of gaat extreem hard werken.
Bevriezen: Je klapt dicht, raakt verlamd of schakelt je gevoel tijdelijk helemaal uit.
Pleasen / Fawning (Aanpassen): Je cijfert jezelf weg, past je aan de sfeer aan en wilt conflicten ten koste van alles vermijden
Wat ik deed om te overleven? Bevriezen, dichtklappen, niets meer kunnen voelen. Was ver van mijn eigen emoties verdwenen, heb het allemaal mogen leren.
Ook pleasen, conflicten vermijden, de sfeer goed willen hebben, ten koste van mezelf. Aanpassen … Deed ik als geen ander,.. Ook stortte ik me op mijn werk. Hier liet ik vluchtgedrag zien, of ik was 3 a 4 x in de sportschool te vinden, uurtje dansen; zumba vond ik geweldig…spinning… het was een uitlaatklep.
Me terugtrekken was ook een goede manier geweest om met de situatie om te kunnen gaan.
Wanneer je er middenin zit heb je het niet in de gaten.
Ik heb het niet meer nodig. Veel inzichten gekregen! Herken de narcistische kant van een andere persoon. Het zijn patronen.
Magneten die elkaar aantrekken ; de narcist wilt zich verheven voelen doet alles eraan om zich belangrijk te maken. De pleaser, aanpasser voelt als geen ander aan wat de ander nodig heeft en vervuld die behoefte.
De pleaser is vaak als kind seksueel misbruikt door een familielid, dus daar was al jong machtsmisbruik en heeft daar al jong geleerd haar grenzen niet goed kunnen aangeven.
De narcist heeft sterke overredingskracht, is verbaal sterk, verpakt een sarcastische grap om de ander neer te gooien. En is zelf een misbruiker, ook zijn eigen kinderen gebruikt hij voor zijn eigen seksuele behoeften.
Het zijn patronen! En ik zie het van een afstand! Herken het!
Voel het!
En zo kan het dus zijn dat dit patroon jaren lang wordt doorgezet, generatie op generatie!
Herken je dit?
Welke overlevingsmechanisme heb jij gebruikt. Of gebruik je nu?
Omdat het niet voor niets is geweest!!!!
Learn, unlearn relearn.
Narcistische persoonlijkheidsstoornis, alles wat hij/zij zegt doet hij zelf.
Projecteert hij zichzelf!
Liefs
Anna