Karma

Uitspraken gedaan als; Bij mij worden mijn katten maar 6 jaar! Karma is een term die afkomstig is uit het Sanskriet en letterlijk 'daad' of 'werking' betekent. Feitelijk betekent karma de optelsom van alle daden en gedachten, goed dan wel slecht, die een mens tijdens zijn leven heeft gedaan of gehad.

Bij gedachten, positief en ook negatief dus,…

Dat was, wat mijn ervaring mij geleerd had, tot nu toe bij, ik denk 2 katten. En eentje, jonger, werd gevonden bij het spoor, mijn dochter van toen ongeveer één jaar zat in de buggy, bij identificatie draaide ik de buggy bij de kat vandaan, zalm kleurige kater? Ja, het was onze Karel.(tje)

Nog een uitspraak die ik onlangs gedaan had; alles wat mij herinnert aan mijn ex gaat mijn huis uit. Ik doelde op mijn bed, bank en fiets. Inmiddels ook een houten meidenkast… En nu Poekie? De kat? (Poekie kwam pas na de scheiding, heeft veel voor mij betekend net als Poei! Ook in moeilijke tijden.)

Vorige week had ik het over dat je woorden kracht hebben, had ik het over positief woordgebruik. Dat alles energie heeft. Kan het zijn dat ik dit op mezelf heb afgeroepen? Karma. Mijn kat kan wel 18 worden! Dat ga ik in het vervolg zeggen!

Karma niet meer is dan een reactie op onze persoonlijke vibe. Einstein was ervan overtuigd dat alles, inclusief je mindset, energie is. Geef hem maar eens ongelijk! Dankzij onze moderne technologie en een groeiende interesse vanuit de wetenschap, kan men bewijzen dat licht en geluid, maar ook onze gevoelens en gedachten energie zijn.

Een kat gaat dood, zijn ziel treed uit zijn lichaam en zijn ziel reist af,.. naar de hemel, om misschien later weer te kunnen incarneren.

Mijn kat was achteraf al langer niet gezond. Moeilijk te zien bij katten is dat ze het niet aangeven, je moet op kleine signalen letten. Hij blijft spinnen, me opzoeken, op schoot liggen, genieten bij aanrakingen, aandacht geven en nemen. 2 nachten was ik niet thuis geweest, en bij de derde nacht overwoog ik heel even om de kattenverzorging nog een keer uit te besteden. Maar ik was zelf benieuwd hoe het met de katten was, iets in me zei mij dat ik zelf heen wilde om het te beoordelen.

De katten gaan ‘s nachts naar buiten en overdag slapen ze een gat in de dag. In de winter eten ze veel meer dan zomers. Ze nemen ook -voor mij ongenode- gasten mee. In het bijzonder een hele grote gifgroene kikker/pad die vrolijk door mijn gang jumped…brrr… Ook wel vaak kadavers of ik ben in de nacht OORgetuige van een brute moord op een muis naast mijn bed. Nu zag ik dat de etensbakjes bijna ongeroerd bleven.

Anyway. Poekie en Poei had ik 3 dagen niet gezien, en tot mijn verbazing voelde ik bij het aaien dat Poekie heel veel dunner was geworden. Hij voelde mager en zijn botten staken uit. Ik vond het vreemd ruiken in de kamer, soort van “staat van ontbinding” ging nog door mij heen. Toch was er in zijn gedrag niet veel te merken. Ik twijfelde aan de kleine signalen en besloot de volgende dag, na koningsdag, naar de dierenarts te gaan.

Die volgende dag naar de dierenarts kwam niet.

Geen Poekie…, nergens te vinden. Ik ben mijn bed gaan verschonen en zag twee grote urine plekken. Hij had op zijn eigen slaapplek zijn behoefte laten lopen. Ook dat rook vreemd …Ik dacht dit is het einde van Poekie, die is zich gaan schuilen ergens in de natuur om te gaan.

Geen twijfels, toch wil je bevestiging, hem zien…

Toen ik het bericht aan het typen was voor FB kreeg ik van hem; Poekie, zijn ziel, een liefdevol bedankje. Toch twijfelde ik of ik het goed had. Zijn woorden kwamen door in mijn gedachten, door mijn vingers, ik was ze aan het typen. Ik wist dat ik Poekie niet meer zou zien. Mijn liefdevolle knuffels bij leven en de laatste woorden “ik hou van jou”, waren afscheid.

Een 45 min. later na het Facebook bericht, kom ik bij mijn goede vriend de Iranier. Huilend vertel ik hem dat mijn kat dood is. Hij heeft altijd bij binnenkomst een kort ritueel om mijn energie om me heen schoon te maken. En stopt halverwege.

“Ik krijg wat binnen.” Zegt hij.

“Jouw kat bedankt jou voor de goede verzorging en liefdevolle vriendschap, hij is in de hemel.”

Hij is super spiritueel, anders gezegd erg bewust en heeft een bijzondere gave om mensen speciale boodschappen over te brengen.

Zijn woorden aannemend, valt er een last van me af. Poekie is niet meer aan het lijden.

Mij word weer duidelijk dat ik na de dood van de kat nog steeds kan communiceren met een ziel, zelfs met een kat. Ik vraag me af of een ziel universeel is. Of dieren naar mensen incarneren? Ik had altijd aangenomen en geleerd dat mensen niet in dieren reïncarneren. Maar wat me geleerd is, kan ik opnieuw leren…

Mijn verdriet wat ik had, ging over de verwijten dat ik beter had moeten opletten en daadkrachtiger had moeten optreden. Ik was mezelf aan het pijnigen. Voelde me een slechte verzorgster en bla die bla. Allemaal zelfkastijding, soort van.

Dan zegt die Iranier; “Waarom huil je?

“Mensen verzieken hun ziel door hun mind. Door gedachten. Een kat gaat dood. De ziel treed uit, kijkt neer ( op zijn dode lichaam) en reist af. Thats it.”

Hij vergelijkt het met zijn eigen ervaring van uitreding en keek neer op zijn lichaam.

“Je ziel gaat door.”

Nadat zijn woorden landden begreep ik wat hij bedoelde. Ik kan er met een afstand naar kijken en voel dat ik goed voor Poekie heb gezorgd. Ik ga hem missen, ik hoef geen verdriet te hebben. Ik heb Poekie bedankt voor de tijd dat hij bij wilde zijn. Het was een hele bijzondere kat. Voel me dankbaar. 5 jaar is hij bij mij geweest, niet zo lang. Is ook niet zo oud voor een kat…

Op koningsdag onderweg naar Sauwerd staat Radio Noord aan. Ik zit op de bijrijdersstoel naast mijn vriend. Ik denk aan die leukerd. Kort er na voelde ik me plots geil worden en ik voelde onverwachts die bekende lichamelijke sensaties. Híj kwam klaar…Gniffelend en in mezelf was ik stilletjes aan het genieten. Kort daarop volgend; op de radio een liedje van The Farm.

“All Together Now.”

In gedachten was ik nog steeds bij de Fries, de leukerd, ik zat door de autogeluiden in meditatieve staat,…Vanuit verlangen sprak ik de woorden met aandacht zingend uit.

All together now!

Doelend op het universum, mijn spirituele helpers. Ik deed als het ware een oproep. Ik wilde hulp vragen en sturen naar die leuke Fries. Ik wil hem heel erg graag weer terug in mijn leven. En vanuit een open hart deel ik mijn verlangen. Voelde dat ik niet vanuit een tekort deze uitspraak deed. Puur uit verlangen was het. Het voelde erg krachtig deze woorden.

All together now! Together!

De avond ervoor had ik uitgesproken vanuit meditatie, open hart; meezingend met een liedje wat spontaan voorbij kwam,…weer denkend aan hem;

Whitney Houston. “How Will I Know If He Really Loves Me?!”

Deze tekst ging nu weer in gedachten tijdens de autorit door mij heen. Dat ik zijn lichamelijk genot voelde; was een antwoord op; how will i know,..

Voelde me blij en intens gelukkig!

Herken je je eigen karma? Je uitspraken, wensen die je op jezelf hebt afgeroepen? Of juist de andere kant, dat je in jouw ogen positief resultaat gezien hebt? Er is geen goed of fout. Het is de energie.

Be carefull what you wish for.

tegenovergestelde van Rollingstones: You Can’t Always Get What You want,…=

New Radicals: You Get What You Give…

-*~L O V E~*-

Is on my mind.

Liefs

Anna