Meer is beter
Het is zaterdag 14 februari, er is alweer een week voorbij! Wat gaat de tijd toch snel! De tiid hâldt gjin skoft. Meer is beter.
Dat betekend ook dat er weer een nieuw verhaal geschreven mag worden. En waar gaat het ook anders over dan over de liefde. Valentijnsdag vind ik commercieel, en toch maak ik van de commercie graag gebruik. Bij voorkeur niet op de dag zelf maar in de week er voorafgaand of die week daarvoor. Hoe ik het bedoel; er is veel aanbod op gebied van hartjes en romantiek rond valentijnsdag te verkrijgen. Dat vind ik het leuke er aan.
Chocolaatjes in de vorm van hartjes in roze en rode zilver papier, roze mond/ lip lollies. Als kus. Confettie-kanon met hartjes… Daar hou ik dus wel van! Liefdes kaarten, een muziekdoosje van een bekend popartiest… I love it!
Mijn hartje gaat sneller kloppen van een Fries (en van ain oet Oal Pekel!)
Wat ik dus heel leuk vind is om de liefdes in mijn leven te verrassen.
Het is de voorpret waar het al mee begint. Leuke kleine attenties verzamelen.
In verschillende winkels veel aanbod, ik kan mijn lol dus wel op.
Een vroegere collega, schoonheidsspecialiste zei altijd tegen mij: Less is more.
Daar ben ik dus niet zo goed in. En ik probeer gedeelte van mezelf ook beter te omarmen.
“Meer is beter” Dat is een slogan wat beter bij mij past als het gaat om mijn liefde te tonen/ geven.
Met een tas vol liefde ging ik vd week op pad. Verschillende items. Met daarin o.a chocolade, boeketje rozen, lollies, confetti hartjes, muziek-doosje, een opgeblazen hartballon en meer,…Nog meer?? Ja,..ehum,..
Omdat ik niet naast de deur woon, had ik een hele verzameling in één keer, ik dacht nog, Ann, wel wat veel… maar ik had het nou eenmaal zo bedacht en zo ging het gebeuren.
De avond voorafgaand mijn plannetjes had ik mezelf -net als vroeger lekker- genesteld in bed, en zat ik op bed te schrijven in een boekje. Mijn gedachten de vrije loop, liefdes verklaringen en soort van smeekbedes ; Come back to me darling,... (Das de overdreven versie…hahaha) Kwamen allemaal aan bod. Voor ik het in de gaten had, waren er alweer 5/6 kantjes vol geschreven.
Dit deed me echt weer denken aan de periode toen ik tiener was en veel aan vriendinnen schreef, hele verhalen. Later ook aan een goede vriend die doordeweeks niet thuis was. Als puber had ik er allemaal kleine pen tekeningetjes bij getekend, waarschijnlijk o.a. hartjes. Dat doe ik nu niet meer.
De vol geschreven kantjes gingen mee in de kaart en ook in de tas. Zo leer ik nu, da’s onbewust ongepland, te herstellen van de nare ervaringen toen,…
5/6 jaar geleden werd mijn gedrag gezien als stalkgedrag, paar keer deksel op de neus gehad. Zolang het ontvangen wordt vanuit gewenst gedrag kan ik er op gevoel mee doorgaan. Gaat wel iedere keer gepaard met lichtelijke spanning wat het iedere keer met zich meebrengt. Maar ik ga de angst wel aan. Dat maakt dat het helend werkt. Dat is fijn. Zolang het toegestaan wordt, dat ik liefdevolle toenadering kan zoeken, probeer ik gebalanceerd de liefde van hem terug te winnen, van deze sexy leukerd met zijn stoppelbaardje…
Show, don’t tell. (Don’t tell me, show me)…
Ik mag er zijn met mijn; “Meer is beter!”
Liefs,
Anna